بىروح است ، چنانچه از قالب بىروح كارى نمىآيد ، همچنين نماز بىشرايط چندان ثمره‌اى نمىبخشد ، نمىبينى كه خداوند عالميان در وصف نماز مىفرمايد كه : إِنَّ الصَّلاةَ تَنْهى عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ « 1 » يعنى : نماز نهى و منع مىفرمايد از بديهاى اعمال ناشايست ، پس نماز من و تو كه ما را از بديها بازنمىدارد از نقصان شرايط و آداب است . فصل سوّم در شرائط اعمال است بدان كه شرايط اعمال را در اين رساله احصا نمىتوان نمود ، و لكن اشاره به بعضى از شرايط كه كلمهء جامعه به آن اشاره دارد مجملا مىنمايد . از جملهء ارواح عبادات كه به سبب آن مورث ثمرات مىشود ، و از عادت امتياز به هم مىرساند ، نيّت است . چنانچه منقول است از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله كه : انّما الأعمال بالنيّات « 2 » . يعنى : عمل نيست مگر به نيّت . و كلينى به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام روايت نموده كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود كه : نيّت مؤمن بهتر است از عمل او ، و هر عمل‌كننده موافق نيّت خود عمل مىكند « 3 » . و ايضا از آن حضرت روايت نموده در تفسير اين آيه لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ

--> ( 1 ) سورهء عنكبوت : 45 . ( 2 ) تهذيب شيخ طوسى 4 / 186 ح 2 . ( 3 ) اصول كافى 2 / 84 ح 2 .